ESMO 2026, dag 1, rapid oral session, prostaat- en testiscarcinoom

ESMO 2026, dag 1, 23 oktober 2026

Prostaat, penile, testis Rapid oral session

Rapid oral is doorgaans second best (belangrijkste data komen bij de proffered session)

Desalniettemin met name voor medici wel relevante data om mee te nemen in dagelijkse keuzes.

Te beginnen met prostaatca

ctDNA, dus circulerend tumorDNA in bloed helpt als prognostische biomerker (detecteerbaar is niet gunstig en verdwijnen tijdens therapie is dan weer wel gunstig) en zoals op deze ESMO werd gebracht, is de genetische make-up zeker nuttig bij detectie BRCA 1/2, maar minder bij andere potentieel relevante mutaties en de betrouwbaarheid is ook afhankelijk van hoeveelheid beschikbaar ctDNA. Dan blijkt Clonal Hematopoeisis, kleine vooral leeftijdsgebonden veranderingen in genetisch profiel van het beenmerg (en daarmee ook circulerend DNA) ook de betrouwbaarheid van ctDNA interpretatie te kunnen storen, ergo een tumorweefsel biopt blijft toch de sleutel!

Dan waren er resultaten van inzet van nieuwe(re) medicijnen vroeg in de behandeling, ttv diagnose van reeds uitgezaaide prostaatkanker bij specifieke mutaties; HRRm toevoeging PARP-remmer aan enzalutamide  (TALAPRO-3), capivasertib plus abiraterone bij PTEN verlies (studie CAPItello-281).

Vorig jaar leerden we van de Canadese studie waarbij Lu-PSMA werd vergeleken met docetaxel bij mCRPC en waar feitelijk geen enkele teken was van een gunstiger effect (verschil in de overleving tussen de 2 armen). Nu was er dan een kwaliteit van leven uodate, die gunstig uitviel voor Lu-PSMA, maar waar je feitelijk niets mee kunt zolang nog niet duidelijk is wat de effectiviteit en vooral ook haalbaarheid is van docetaxel en cabazitaxel NA een vroege inzet van Lu-PSMA.

Direct van belang bij behandeling was een eerste rapportage van een cohort uit een grotere basket studie KN-365. Bij patiënten met een neuroendocriene variant van prostaatkanker (de novo of in de loop van de ziekte ontstaan) en bij wie ttv CRPC de voorkeursbehandeling de combinatie is van een platinumderivaat als carboplatin plus etoposide (of een taxaan) immunotherapie in de vorm van een PD-L1 remmer (in deze studie pembrolizumab) werd toegevoegd. Het betrof randomisatie tussen carbo/eto en carbo/eto plus pembro. De toevoeging van pembro leidde tot een (bijna) verdubbeling van de kans op tumorrespons en tijd tot progressie en meer dan verdubbeling in overleving bij die patiënten bij wie op een tumorbiopt de PD-L1 test positief uitviel. Dus bij een neuroendocrien prostaatca met een positieve test (PD-L1 CPS >1) moet je eigenlijk immunotherapie toevoegen aan de chemotherapie. Hier zal gezien de kleine aantallen nooit sprake zijn van een fase 3 studie en formele registratie, maar langzamerhand wordt toevoeging van immunotherapie wel steeds meer toegelaten als er reële aanwijzingen zijn voor klinisch relevante toegevoegde waarde zoals ook bij MMR(mismatch repair)/MSI high tumoren.

En dan tenslotte ook veelbelovend (maar nog heel vroeg) nieuws bij platinum-refractair testisca. Claudin-6 is een antigeen dat bij veel kankers tot expressie komt aan het celoppervlak, vooral uitgesproken bij kiemcelkanker (zoals testisca). Darren Feldman (MSKCC, New York) presenteerde de eerste resultaten met Ixotatug vedotin, ook weer een antibody drug conjugate (ADC), gericht tegen claudin-6. Bij de helft van de patiënten, die al meerdere lijnen chemo, inclusief hoge dosis chemo hadden gehad, was alsnog sprake van een tumorrespons, die bij een van de eerste patiënten inmiddels al meer dan 3 jaar aan hield. Erg vroeg, niet beschikbaar, meer onderzoek nodig, waarbij aandacht vooral uitgaat naar toevoeging van dit middel aan een eerste salvage chemoschema bij terugkeer ziekte na een eerdere (1e ) lijn met BEP.

 

© Prof. Dr. Ronald de Wit

Stichting DUOS